Liberales is een onafhankelijke denktank binnen de liberale beweging, een collectief van kritische individuen die zich tot doel stellen in dialoog te gaan en kennis te verwerven en te verspreiden voor een meer liberale samenleving. Lees hier meer over Liberales.
In zijn algemeenheid geldt dat biodiversiteit op eilanden met een ontoegankelijk landschap beter beschermd is tegen menselijke invloeden zoals ontbossing. Bouwsels van dieren als mieren, bevers en spinnen beïnvloeden andere wezens. Bouwsels van mensen ook, maar schaal en tempo zijn bij de mens vele malen groter dan bij andere dieren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de mens invloed had op zowel de immigratiesnelheid als de uitstervingssnelheid. Recensie door Enno Nuy.
Ooit (midden 20e eeuw) hadden het VK en andere vergelijkbare landen twee grote, stabiele partijen die een beschaafde concurrentiestrijd voerden, waarbij de leiders van beide partijen elkaar met respect behandelden. Over het algemeen was de ene partij iets links georiënteerd en de andere iets rechts. De ene probeerde iets meer belasting te heffen, de andere iets minder. Beide partijen verzetten zich tegen ideologisch extremisme en hanteerden gematigdheid. Die tijd is door het opkomende populisme definitief voorbij.
Dit boek van Truwant kan zelfs de meest verbitterde en misantrope lezer opnieuw hoopvol stemmen, want het is niet voorbij of na de waarheid maar doorheen het prisma van het waarheidspluralisme dat er diepere inzichten verscholen liggen die opnieuw uitzicht bieden op een open, constructief en weerbaar publiek debat. En dat is en blijft op zijn beurt een noodzakelijke voorwaarde voor een weerbare liberale democratie. Recensie door Frederic Heylen.
Bij gebrek aan een aantrekkelijk programma gebaseerd op een samenhangende en constructieve visie voor de Verenigde Staten, rest Republikeinen en Democraten alleen nog maar tactiek. Dat is de sombere les van de herindelingsoorlogen of gerrymandering. Amerikaanse kiezers hebben, zoals gewoonlijk, slechts twee opties: slecht en slechter. Welke keuze ze in november ook maken, de meest urgente problemen van Amerika zullen onopgelost blijven.
De One Big Beautiful Bill Act die president Donald Trump op 4 juli 2025 ondertekende, zal het federale tekort tegen 2034 met 2,8 biljoen dollar verhogen. Terwijl 55% van de Amerikanen zegt dat hun financiële situatie verslechtert – het hoogste percentage in een kwart eeuw – bereikt het vermogen van de rijkste 1% recordhoogtes. Tegen deze achtergrond is het verdedigen van miljardairs tegen "onderdrukkende" belastingen politiek gezien onzin, vergelijkbaar met het omschrijven van een suikerhoudend kruidenmengsel als een voedzame groente.
Democratie verzwakt zelden door één grote breuk. Ze verzwakt wanneer kritiek systematisch verdacht wordt gemaakt, wanneer tegenmacht als lastig wordt gezien en wanneer burgers leren dat ze beter niet te veel in vraag stellen. Rechters zijn plots “activistisch”, vakbonden “saboteurs”, milieuorganisaties zouden “vooruitgang blokkeren” en burgers die hun rechten verdedigen zouden “misbruik” maken van de Grondwet. Maar die grondwet bestaat juist om ons te beschermen tegen willekeur.
Het is de verdienste dat the Economist blijft nadenken over het liberalisme en het aanpast aan de noden van de tijd. Zo pleit the Economist in zijn eigen overzicht van zijn 175-jarig bestaan in 2018 voor een heruitvinding van het liberalisme. Het liberalisme zoals het er nu uit ziet, schopt immers niet langer tegen de schenen van de gevestigde waarden. De liberalen zijn zelf het establishment geworden, diegenen die genieten van de verworvenheden van hetzelfde liberalisme. Recensie door Frank Naert.
‘Boeken verbranden staat gelijk met het verbranden van zijn voorouders, zijn vader en moeder, zijn ziel en de gehele mensheid daarbij’, schrijft Luminet, en doorheen het verhaal geeft hij aan hoezeer de religieuze leiders angst hebben voor kennis en een diepe afkeer voor al wat vreemd is. Zo beschrijft hij het lot van de filosofe, wiskundige en astronome Hypatia (de laatste beheerder van de bibliotheek), die vermoord werd op aanstoken van de dogmatische Cyrillus, de aartsbisschop van Alexandrië. Recensie door Dirk Verhofstadt.