Liberales is een onafhankelijke denktank binnen de liberale beweging, een collectief van kritische individuen die zich tot doel stellen in dialoog te gaan en kennis te verwerven en te verspreiden voor een meer liberale samenleving. Lees hier meer over Liberales.
Erfgoed van Europa is een boek dat gelezen moet worden. De boodschap — dat de islamitische en Europese beschaving diep in elkaar geworteld zijn en dat het publieke debat daarover gevaarlijk simplistisch is — is urgenter dan ooit. In een klimaat waarin historisch nationalisme en cultureel chauvinisme terrein winnen, biedt Drayson een noodzakelijke correctie. Het boek is het meest overtuigend als cultuurhistorisch essay en politiek pleidooi, maar wetenschappelijk schiet het tekort. Recensie door Siebo M. H. Janssen.
Szczepan Twardoch is een razend interessante schrijver. Deemoed is een prachtig, adembenemend boek dat je kunt lezen als een historische maar ook als een avonturenroman. Twardoch heeft wonderlijke en gedenkwaardige karakters geïntroduceerd die met elkaar een fascinerend tableau vivant bieden. Vergelijkbaar met Radetzkymars van Joseph Roth of Leven en lot van Vasili Grossman of De strijd om sergeant Grisja van Arnold Zweig. Recensie door Enno Nuy.
De klemtoon van Holocaustoverlevende Viktor Frankls op zingeving spreekt me aan. Ze situeert zich in de humanistische en existentialistische filosofische traditie. Er bestaat niet zoiets als dé zin van hét leven, maar dat betekent niet dat het onmogelijk is om een zinvol leven te leiden. Dit inzicht klinkt eenvoudig, maar de praktische omzetting ervan is voor velen bijzonder moeilijk. Dat heeft soms dramatische gevolgen, van zelfdoding tot schietpartijen.
Het boek van Griet Vandermassen levert een intellectueel prikkelende bijdrage aan een eeuwenoude kwestie die vandaag ontaard is een verhit debat, waar ideologie de plaats ingenomen heeft van de vroegere religieuze moraal. Zij combineert haar eigen blik met wetenschappelijke ambitie, en polemische scherpte met humor en empathie voor beide seksen. De lezer hoeft het niet altijd met haar eens te zijn, maar wordt uitgenodigd om eigen meningen kritisch te bevragen. In deze gepolariseerde tijden is dat een verademing. Recensie door Paul Verhaeghe.
Joseph Roth had een grondige afkeer van het nationalisme dat Europa in zijn greep had en onderkende al vroeg de gevaren van het fascisme en van de opkomende nazi-beweging. In zijn boek Rebellie, beschrijft hij het lot van Andreas Pul die tijdens de Eerste Wereldoorlog een been kwijtraakte. Hij is trots op zijn regering tot hij bij een benaal voorval in de gevangenis belandt en hij de almacht van het extreemrechtse machtssysteem ervaart. In 1933 ontvluchtte Joseph Roth nazi-Duitsland waar zijn boeken verboden werden. Recensie door Dirk Verhofstadt.
Het individualisme stond bij John Stuart Mill centraal. Daarmee kan zijn gedachtegoed niet worden gekaapt door ideologieën die het individu ondergeschikt maakten (en maken) aan een collectief, een gemeenschap, een volk, een ras, een natie, een geloof, een traditie, een absolute vrije markt. Daarmee staat hij niet alleen lijnrecht tegen conservatieven en nationalisten, maar ook tegenover socialisten en libertariërs. Mill was een liberaal in de echte zin van het woord. Recensie door Dirk Verhofstadt.
De interne markt is nog verre van eengemaakt. Er zijn allerhande obstakels die het moeilijk maken voor bedrijven van het ene land om goederen en diensten aan te bieden in het andere land. Europese start-ups kunnen daarom moeilijk groeien, zoals ze dat wel kunnen in de VS en China. Hetzelfde geldt voor de kapitaalmarkten in de EU. Die zijn ook niet eengemaakt, en dat belemmert ook de groeimogelijkheden van start-ups. Een echte interne markt en een eengemaakte kapitaalmarkt maken schaalvergroting voor de Europese bedrijven mogelijk.
De juiste vraag is niet waarom autocratieën ontstaan, maar juist het tegenovergestelde: waarom proberen mensen, ondanks alle obstakels, tegenslagen en mislukkingen, steeds weer liberale democratieën op te bouwen, te behouden en te herstellen? Het Hongaarse voorbeeld lijkt eens te meer aan te tonen dat grote groepen mensen autoritair bestuur na verloop van tijd verstikkend vinden. Ze vinden het ondraaglijk om niet als individuen, maar als leden van vijandige rivaliserende groepen te worden behandeld.