Het spook van 68

boek vrijdag 13 februari 2009

Schamp, De Meyer en Thevissen

Als ik aan de ingang van het Leuvens stadspark, aan de kant van de Tiensestraat passeer, kijk ik altijd even links naar boven. In Leuven is er maar één zo zichtbaar overblijfsel van het legendarische ‘Mei ‘68’. Op de muur van een café waar indertijd het studentencafé ‘Politica’ was gevestigd, schilderde een student in de woelige jaren in witgekalkte letters ‘BOERZWAS BUITEN’. In zeer progressieve spelling. Zoals het hoorde in die tijd. Dat opschrift vormt nu de cover van het boek Het spook van 68. De ontsporing van een ideaal van de auteurs Wim Schamp (reclameman), Gust De Meyer (professor) en Frank Thevissen (ex-professor). Dit boek gaat in de regel niet over ‘Mei 68’. Het is wel een aanklacht tegen de ‘perceptiecommunicatie’, een afrekening met de ‘Modelstaat België’ en een pleidooi voor kleinere kieskringen.

‘Verboden te verbieden!’ Dat was zowat het devies van ‘68, tegen de onverdraagzaamheid en repressieve rechterzijde. Veertig jaar later wordt er echter meer verboden dan ooit. Veroordelingen en torenhoge boetes vallen de euvele overtreders van de nieuwe verbodswetten, in regel de kleine man, ten deel. Dit is de leidraad van het boek van het trio Schamp, De Meyer en Thevissen. Daarin blikken ze kritisch en vlijmscherp terug op de erfenis van mei ‘68.

‘Die erfenis werd verkracht door de regelneven die vandaag onze maatschappij controleren en die - niet toevallig - de erfgenamen zijn van ‘68’, zegt Wim Schamp. Vandaar dat de geest van ’68 een spook is geworden. Niet toevallig koos het drietal Herman De Croo om het boek in de federale Kamer, met receptie, voor te stellen. Met heel wat belangstelling, van alle politieke partijen. De Croo werd in 1968 voor het eerst verkozen als Kamerlid en omschreef het boek bij de presentatie als ‘boeiend en stout’. ‘Boeiend’, omdat het vele facetten van de zogenaamde ‘regelneverij’ van vandaag belicht. ‘Stout’ omdat het afrekent met het zogenaamde ‘correcte denken’. ‘Ordenen, schematiseren, reglementeren, controleren, domineren en op het eind van de rit verbieden en bestraffen, het zit in de genen van de voormalige apostelen van Trotski en Mao’, zo zei Schamp. Hoewel de drie auteurs in de inleiding uitdrukkelijk vermelden dat hun boek geen uiting is van ergernis of frustratie, kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat er in het boek tussen de lijnen enkele niet mis te verstane afrekeningen worden gepresenteerd. We geven er maar een paar.

De Nieuwe Politieke Cultuur (afgekort in die tijd: ‘NPC’): het fanatisme waarmee de NPC-strijders hun missie ter hand namen, moest in niets onderdoen voor de blinde ijver waarmee de Rood-Gardisten van ‘voorzitter Mao’ in 1968 de ‘Grote Culturele Revolutie’ doorvoerden. Of het correcte denken van de media: ‘Gedreven door politieke correctheid mag bijvoorbeeld werkelijk crimineel gedrag van allochtonen niet meer bij naam genoemd worden, wordt het gebagatelliseerd of moet het minstens vergezeld gaan van een vergoelijkende verklaring.’

Het deel van Frank Thevissen is een regelrechte afrekening met de Modelstaat. De Modelstaat omschrijft Thevissen als het ‘Land van Nooit’, een perceptiestaat, ‘een politiek krammikkige staat’. ‘In de Modelstaat worden journalisten verkozen tot marketeer van het jaar, worden politici benoemd tot docenten aan universiteiten, wordt onderzoek journalistiek, in plaats van onderzoeksjournalistiek, en krijgen politici merkadviezen die vroeger enkel voor waspoederfabrikanten waren weggelegd’ Thevissen rekent af met de ‘mediatieke realiteit van de Modelstaat’. Megaministerraden, Tien Werven, een onophoudelijke communicatiestroom, veel ideeën en plannen. De politiek die zich blind staart op poppolls en bedenkelijke peilingen die politieke carričreplanning en politieke strategie beďnvloeden. Thevissen: ‘De huidige generatie politici is op een obsessionele wijze bezig met imago, communicatie en ‘het halen van een goede pers.’

Thevissen rekent af met de politici die volgens hem ‘De Stemmenkampioen’, de peiling van Het Laatste Nieuws, uit de ether haalden. Hij noemt man en paard, schetst haarfijn de achtergronden. ‘Omdat ze de realiteit van de uitslag niet meer onder ogen wilden zien.’ Maar kritiek is niet op zijn plaats, want al wie kritiek levert, wordt gecatalogiseerd als ‘verzuurd, conservatief en gesloten’. Het vrijblijvend toekomstdenken zint Thevissen duidelijk niet: ‘De Modelstaat heeft zo op een populistische en verkleuterende manier de samenleving verdeeld in ‘de goeden’ en ‘de slechten’.

Schamp sluit het boek met een pleidooi voor een nieuw kiessysteem. Ook dat is een afrekening geworden met Paars. De kieshervorming van Verhofstadt I ging (dus) verder dan de hervormingen waartoe de regeringen Dehaene zich hadden laten leiden. De provinciale kieskringen maakten brutaal komaf met de historische en op herkenbare regio’s geënte kiesarrondissementen. En Schamp lost zelfs het aloude probleem Brussel-Halle-Vilvoorde op. Het betwiste arrondissement wordt volgens zijn systeem opgedeeld in twintig kiesdistricten. Lekker, gezellig, dicht bij de burger. Dat niemand voordien op dit idee kwam.


Recensie door Bert Cornelis

Wim Schamp, Gust De Meyer, Frank Thevissen, Het spook van 68. De ontsporing van een ideaal, 2008, Uitg. Pelckmans; 223 blz.; 19,50 euro.

Links
mailto:andreas@liberales.be
Share |

De Arabische Revolutie:

tussen droom en werkelijkheid

Op woensdag 5 april 20.00 uur

Afspraak in De Markten (Oude graanmarkt 5, 1000 Brussel) voor een avond met Koert Debeuf,

schrijver, columnist, directeur van het Tahrir Institute for Middle East Policy Europe en onderzoeker aan de Universiteit van Oxford.

Zijn recentste boek is "Inside the Arab Revolution. Three Years on the Front Line of the Arab Spring".

Koert zal gebaseerd op zijn persoonlijke ervaringen de Arabische Revolutie trachten te kaderen door parallellen te trekken met de Franse Revolutie en door een aantal inzichten te bieden in het Midden Oosten.

Uw aanmeldingsmail aan info@liberales.be geldt als inschrijving.

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be