Op 13 juni 1999 behaalden de groenen een historische score in wat ‘de moeder van alle verkiezingen’ wordt genoemd. De christen-democraten worden zwaar afgestraft en verdwijnen in de oppositie. Liberalen, socialisten en groenen vormen de nieuwe regering. Vier jaar later, op 18 mei 2003 werden de groenen weggestemd uit het parlement. Dertien dagen voordien, op 5 mei 2003 stapten de groene Ecolo-ministers Isabelle Durant en Olivier Deleuze uit de regering na een geschil over de mogelijke nachtvluchten boven Brussel. Op dat ogenblik was Alex Polfliet al twee jaar een medewerker op het kabinet van Olivier Deleuze. In zijn boek Groentjes in en uit de Wetstraat geeft hij een onthullende kijk achter de schermen van de politiek. Centraal staat hierbij zijn persoonlijk verhaal over de vaak harde gevechten rond belangrijke politieke en economische dossiers.

Het resultaat is zowat een hagiografie over Olivier Deleuze. De auteur koestert een dermate bewondering voor zijn voormalige werkgever dat het uiteindelijk kritiekloos en eenzijdig wordt. Zo beschrijft hij in detail een vergadering van de commissie energie over het dossier van de kernuitstap. Olivier Deleuze, zijn werkgever, slaagt er blijkbaar in om zijn politieke tegenstanders met de kracht van zijn argumentatie te overtuigen en alle kritikasters de grond in te boren. De manier waarop de auteur zijn voormalige baas beschrijft als een soort Robin Hood tegenover de stoute leden van de commissie wordt door de blinde adoratie uiteindelijk ongeloofwaardig. Natuurlijk twijfelen we niet aan de goede bedoeling van de staatssecretaris en zijn wat opgefokte medewerker, maar in dit boek wordt het nogal zwart/wit voorgesteld.

Polfliet doorbreekt zelf dat beeld van maagdelijkheid door zijn verhaal over een door hem zelf georganiseerd perslek. Hij stelt, waarschijnlijk terecht, dat andere politieke partijen dat ook doen, maar het is sprekend dat de groenen dat ook zelf deden. Hiermee maakt hij enkel duidelijk dat de groene politici, net als de blauwe en rode, even politiek gewiekst waren en zijn als de anderen. In zijn poging om aan te tonen dat de groenen in de regering gewoon ‘groentjes’ waren, zorgt de auteur met zijn boek dan ook voor een deksel op eigen neus. Net zoals andere partijen kwamen de groene ministers (zowel van Agalev als Ecolo) wekelijks bijeen om hun houding tegenover bepaalde regeringsbeslissingen te bepalen. Polfliet vermeldt met enige trots dat dit alleen mogelijk was bij de groenen, maar schiet daarbij in eigen voet. Want toen de Ecolo-ministers vlak voor de verkiezingen ontslag namen uit de regering, bleven de Agalev-ministers zitten. Blijkbaar was de eensgezindheid bij de groenen, net zoals bij de andere partijen, niet echt ideaal.

Toch geeft het boek een interessante kijk op de werking van de ministeriële kabinetten en hun dagelijkse strijd om hun minister in een goed daglicht te plaatsen. Of beter nog, hun strijd om bepaalde beslissingen om te zetten in concrete wetten. Polfliet schetst een hilarisch maar doorgaans realistisch beeld van de manier waarop politieke beslissingen uiteindelijk omgezet worden in wetten. En, nog interessanter, de houding van bepaalde politici tegenover concrete problemen. Zo blijkt dat sommige liberale politici het moeilijk hebben om de vrije markt echt kansen te geven. Polfliet geeft daarbij genoeg elementen om de betrokken ‘liberale’ politici te confronteren met de door hen blijkbaar niet toegepaste ideologie.

De meest opmerkelijke bladzijden zijn evenwel uittreksels uit een nota van de voormalige minister Luc Vandenbossche. Hierin geeft de SP-minister aan een zekere ‘Steve’ een overzicht van de benoemingen voor allerhande posten waarin SP’ers al dan niet een kans maken. Volgens de auteur gaat het hier om Steve Stevaert. Intussen liet die weten dat hij er niets mee te maken heeft en dat het een andere Steve zou betreffen. In elk geval zijn het opmerkelijke teksten die duidelijk maken hoe gepolitiseerd onze administratie is en die, net zoals de atoma-schriftjes van Leo Delcroix, aantonen hoezeer de politiek impact heeft op de werking van de staat. Ongeacht het feit of de genaamde ‘Steve’ nu Stevaert is of niet toont dit nogmaals aan dat politici niet zozeer bezig zijn met het belang van de mensen maar met de machtsposities voor de ‘eigen mensen’.

Polfliet ziet zijn maandenlang werk verloren gaan door de zware verkiezingsnederlaag van 18 mei. Daarbij gedraagt hij zich als een fanatieke voetbalsupporter. Sakkeren op het feit dat de tegenpartij doelpunten scoort en op de slechte leiding van de arbiter. Maar hij blijft blind voor het gebrekkige spel van de eigen ploeg. De oorzaken voor de nederlaag worden toegeschreven aan het machtspel van de andere partijen, de onwil van lobbygroepen en politieke tegenstanders om mee te werken aan het ‘groene’ project en aan die onrechtvaardige kiezers die geen begrip konden opbrengen voor al het groene zweet dat in de groene kabinetten gelaten werd. Over het eigen falen geen woord. Dat noemen ze in het beste geval naďviteit, anders is het een vorm van selectieve verontwaardiging.


Recensie door Dirk Verhofstadt (verhofstadt.dirk@pandora.be)


Alex Polfliet, Groentjes in en uit de Wetstraat, Roularta Books, 2003, 215 blz.

Share |

De Arabische Revolutie:

tussen droom en werkelijkheid

Op woensdag 5 april 20.00 uur

Afspraak in De Markten (Oude graanmarkt 5, 1000 Brussel) voor een avond met Koert Debeuf,

schrijver, columnist, directeur van het Tahrir Institute for Middle East Policy Europe en onderzoeker aan de Universiteit van Oxford.

Zijn recentste boek is "Inside the Arab Revolution. Three Years on the Front Line of the Arab Spring".

Koert zal gebaseerd op zijn persoonlijke ervaringen de Arabische Revolutie trachten te kaderen door parallellen te trekken met de Franse Revolutie en door een aantal inzichten te bieden in het Midden Oosten.

Uw aanmeldingsmail aan info@liberales.be geldt als inschrijving.

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be