Vlaanderen 2055

boek

Jonathan Holslag

We leven in tijden van pessimisme, angst en onzekerheid. Steeds luider klinkt de stelling dat de nieuwe generatie Vlamingen het in de toekomst minder goed zal hebben dan de huidige. Vooral extreemrechtse en populistische partijen voeden dat cynische doemdenken en maken de burgers wijs dat we onze welvaart enkel zullen kunnen behouden als we ons terugtrekken op onszelf, achter de ‘veilige’ nationale grenzen, zonder instroom van nieuwkomers, los van die vermaledijde Europese Unie, alles in functie van het eigen volk eerst. Tegen deze trend in schreef de 34-jarige politicoloog en opiniemaker Jonathan Holslag het opvallende essay Vlaanderen 2055 waarin hij de lezer uitdaagt om mee te dromen van een ideale samenleving en de pragmatische stappen schetst die we daartoe moeten zetten.

‘Vlaanderen moet opnieuw groots denken,’ aldus Holslag. We moeten vooruitdenken en aan de slag gaan om van Vlaanderen een koploper te maken in Europa en in de wereld. Daarvoor is het in de eerste plaats nodig dat we onze bestaande bevoegdheden beter gebruiken en niet blijven zaniken over een verdere splitsing van het land. Daarop schetst de auteur met verve een mooi toekomstbeeld hoe onze samenleving er binnen veertig jaar zou kunnen uitzien, al blijft hij hier en daar wat steken in dromerijen die verdere uitleg behoeven. Zo ziet hij een veelvoud van ‘harmonische steden’, een economie gebaseerd op vooral ‘lokale productie’ en het versterken van de samenleving tot een ‘waardengemeenschap’. In elk geval kunnen we volgens de auteur niet egoïstisch genoeg zijn waarbij we streven naar ‘een zo volledig mogelijk leven, een vol leven met succes op materieel vlak, maar ook op het vlak van gezondheid, vriendschap en schoonheid’.

Eigenlijk beoogt Holslag een zuiver utilitaristische visie, namelijk ‘het maximale geluk voor het maximale aantal mensen voor de maximale tijd’. Daarvoor is volgens hem verandering nodig van onderuit, dus uitgaande van alle burgers en dit gericht op tien grote ambities: (1) het streven naar een veilige samenleving (waarbij we onze verantwoordelijkheid moeten nemen binnen Europa op het vlak van de defensie-uitgaven), (2) streven naar echte welvaart, (3) streven naar duurzaamheid, (4) streven naar meer productiviteit, (5) streven naar een kleinere maar meer efficiënte overheid, (6) streven naar sterke personen in een hechte samenleving, (7) streven naar meer ondernemerschap, (8) streven naar innovatie met de mens als ijkpunt, (9) streven naar een aantrekkelijk, groen achterland, en (10) streven naar cultuur als motor van vooruitgang, verbeelding en creativiteit.

Om dat te kunnen bereiken hebben we volgens Holslag meer zelfvertrouwen nodig en meer progressieve partijen die geloven in die vooruitgang ten goede. Daarop volgt een reeks van praktische en pragmatische maatregelen die ervoor moeten zorgen dat onze staatsschuld verdwijnt, dat de technologische vooruitgang draait, dat de vergrijzing wordt aangepakt als een opportuniteit en niet als een last, dat nieuwkomers hier werkelijk deel gaan uitmaken van onze samenleving en dat onze energievoorziening veilig en duurzaam wordt. Opvallend is dat de auteur keer op keer het belang van eigen gedecentraliseerde bedrijven benadrukt met kortere productieketens en gericht op het produceren van waardevolle en duurzame producten die gemaakt worden in zogenaamde stadsateliers. Ook inzake milieu, gezondheid en voeding doet Holslag ambitieuze voorstellen waarbij de winst ten goede komt van de producent en niet van distribiteurs en reclamemakers.

Wat ijler zijn Holslags ideeën rond democratie (‘steden moeten de nieuwe centra van de democratie worden’) waarbij hij pleit voor rechtstreekse burgemeestersverkiezingen en de inzet van burgers die als investeerders mee betrokken worden in allerlei projecten rond scholen, ziekenhuizen, wegen en energiecentrales. Ook hier lijken zijn ideeën eerder idealistisch dan werkelijk uitvoerbaar, maar hij prikkelt er wel de lezer mee. Het essay leest dan ook als een trein vol goede bedoelingen en interessante gedachtegangen die op tafel zullen komen te liggen van de studiediensten van politieke partijen, middenveldorganisaties en burgerinitiatieven. Holslag heeft zijn ideeën trouwens goed afgetoetst als je de lijst van mensen leest met wie hij van gedachten gewisseld heeft. Doorgaans progressieve mensen op wie Holslag zozeer rekent als tegengewicht voor de ‘oplossingen en vijandsbeelden die populisten ons aanleveren’.


Recensie door Dirk Verhofstadt

Jonathan Holslag, Vlaanderen 2025, De Bezige Bij, 2015

Links
mailto:verhofstadt.dirk@telenet.be
Share |

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be