De zoontjesfabriek

boek

Ayaan Hirsi Ali

De publicatie van het boek De zoontjesfabriek van Ayaan Hirsi Ali zorgde voor een schok in de Nederlandse politiek en vooral onder de Nederlandse moslims. De reden is eenvoudig. Met de beschrijving van het vrouwonvriendelijk karakter van de islam doorbreekt Ayaan Hirsi Ali een taboe en legt ze de vinger op een van de belangrijkste oorzaken van het mislukte multiculturele samenlevingsmodel in Nederland. De islam en de mannelijke moslims houden doorgaans vast aan een manier van denken en leven die haaks staat op de liberale democratische waarden zoals de vrijheid van meningsuiting, de scheiding van kerk en staat en vooral de gelijkwaardigheid van man en vrouw.

Hét samenlevingsprobleemprobleem is voor Ayaan Hirsi Ali niet de immigratie- en integratiekwestie. Hét probleem is de islam zelf. Zo beroept de moslimgemeenschap zich wel terecht op de godsdienstvrijheid, maar dat brengt ook een verantwoordelijkheid met zich mee om de democratische vrijheid in stand te houden. Zo is het nodig dat men fundamentalistische uitingen tegenspreekt en een openheid in eigen kring toelaat. Dat dit niet gebeurt vloeit voort uit de sterke hiërarchische indeling in de islamitische wereld. Allah is almachtig en de mens is zijn slaaf en moet zich aan zijn wetten houden. Wie in Allah gelooft en de profeet Mohammed als zijn profeet erkent staat boven christenen en joden, die op hun beurt weer boven de afvalligen en ongelovigen staan. Die hiërarchie bestaat ook binnen de familie. De man staat boven de vrouw.

Een moslimvrouw heeft meer status naarmate ze meer zonen heeft. Als haar oma werd gevraagd hoeveel kinderen ze had, zei ze: "Eén." In feite had ze negen dochters en één zoon. Dat zei ze ook over Hirsi's gezin. Dat zij maar één kind hadden. "En wij dan?" vroegen zij en haar zus. "Jullie gaan voor ons zoontjes krijgen," antwoordde ze. "Ik werd er wanhopig van. Wat moest ik met mijn leven op aarde? Zoontjes baren! Een zoontjesfabriek worden. Ik was toen negen jaar", zo getuigt Hirsi Ali. Om hun toekomstige functie als zoontjesfabriek zo goed mogelijk te vervullen, wordt meisjes van jongs af aan geleerd zich te schikken. Naar God, vader, broer, familie, clan. Hoe beter een vrouw daarin slaagt, hoe deugdzamer ze gevonden wordt. Je moet altijd geduldig zijn, ook wanneer je man de meest vreselijke dingen van je verlangt. En daarvoor word je beloond in het hiernamaals. Maar die beloning stelt weinig voor. Voor vrouwen zijn er in het paradijs dadels en druiven. Verder niets.

Problematisch is volgens Hirsi Ali ook de relatie tussen moslims en de staat. Een gelovige is in de eerste plaats een moslim en pas daarna een lid van een etnische gemeenschap of een burger. Het gevolg is dat voor heel wat moslims de Koran belangrijker is dan de Grondwet. De onderwerping aan de waarden van de eigen gemeenschap staat dan ook diametraal tegenover de in het westen gepropageerde autonomie van het individu. Wie als moslim de islamitische leer in de praktijk wil brengen en zich wil integreren in een westerse samenleving krijgt het dan ook bijzonder moeilijk. Velen onder hen beschouwen waarden als de individuele vrijheid en de gelijkheid van man en vrouw niet als universele, maar als westerse waarden die hen worden opgedrongen.

In haar boek geeft de auteur tal van ontluisterende voorbeelden. Veel moslima's worden tegen hun zin uitgehuwelijkt. "Uithuwelijken is het ter beschikking stellen van een meisje of jonge vrouw aan een vreemde man die haar seksueel mag gebruiken. Hoe jonger de bruid, hoe groter de kans op een maagd. In wezen gaat het hierbij om een gearrangeerde verkrachting met goedkeuring van de hele familie", aldus Hirsi Ali. Zelf werd ze ook uitgehuwelijkt maar ze kon vluchten. De weinige moslima's die dat doen worden evenwel verstoten en beschouwd als een schande voor de ganse familie. Een andere gruwelijke praktijk is het dichtnaaien van de schaamlippen teneinde seksueel genot te onderdrukken en ervoor te zorgen dat meisjes maagd blijven tot het huwelijk.

Hirsi Ali die zelf meewerkte in opvangtehuizen weet dat veel moslima's onderdrukt worden binnen hun familie. Vaak worden ze misbruikt en geslagen. Het klinkt ons bekend in de oren toen de eerste opvanghuizen in de jaren zeventig en tachtig hun deuren openden voor weerloze vrouwen van bij ons. Het feit dat moslimvrouwen opgevoed worden binnen een streng en traditioneel kader betekent dat alleen de meest weerbare vrouwen wegvluchten en dat we dus maar een topje van de ijsberg te zien krijgen. Dat daarover zo weinig gekend is vloeit mee voort uit het feit dat bijna alle officiële vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap mannen zijn. Maar "over dat leed van vrouwen zwijgt de moslimgemeenschap en zwijgen alle 753 gesubsidieerde moslimorganisaties in Nederland als een graf". Zestig procent van alle abortussen in Nederland betreft allochtone vrouwen, waarvan de meeste met een islamitische achtergrond. Ze verzet zich dan ook tegen de socialistische denkwijze van politici die koppig doorgaan met het verdedigen van het islamitisch onderwijs, terwijl dat juist de vrouwelijke achterlijkheid in stand houdt. Socialisten blijven geloven in het verdedigen van gemeenschappen en collectieve identiteiten. Maar juist het benadrukken van die 'moslimidentiteit' met de bijbehorende 'groepsrechten' is schadelijk voor de vrouw. Hiermee sluit Hirsi Ali aan bij de kritiek van Susan Moller Okin die stelt dat multiculturalisme slecht is voor de vrouw omdat ze geen oog hebben voor de mistoestanden binnen de privé-levenssfeer van de culturen die ze verdedigen.

Normaal zouden sociaal-democraten moeten opkomen voor de zwakkeren in de samenleving, maar dat zijn nu juist de moslimvrouwen en hun kinderen. "Waar de PVDA ooit hartstochtelijk pleitte tegen de apartheid in Zuid-Afrika, geeft men nu ruimhartig subsidie aan mosliminstellingen die apartheid in Nederland propageren". Het was een van de redenen waarom Hirsi Ali overstapte van de socialistische PVDA naar de liberale VVD. Die keuze komt niet voort uit een afgenomen sociaal gevoel, maar uit het besef dat sociale rechtvaardigheid begint met een vrij en waardig individu. En dat verdedigt ze nu volop. Vrouwen moeten de vrijheid krijgen te trouwen met wie ze willen. En bovenal moeten moslims, net zoals christenen en joden, in het westen de universele rechten en vrijheden aanvaarden.

Dat de discussie rond de integratie van moslims in de westerse samenleving moeilijk is, en allicht nog moeilijker wordt, blijkt uit de televisiecultuur. Steeds meer heimweeschotels zijn nu indoctrinatieschotels geworden. "Erger nog, onderzoek heeft uitgewezen dat de Arabische zenders voor veel schotelkijkers de enige informatiebron zijn geworden. Zij hebben hun kabelabonnement op Nederlandse zenders allang de deur uitgedaan." Sinds haar kritische uitlatingen over de vrouwonvriendelijke islam kreeg Ayaan Hirsi Ali bedreigingen vanuit de moslimwereld. Ze wordt voortdurend vergezeld door lijfwachten. Maar ook in de media krijgt ze er fel van langs: zowel van moslims als van multiculturalisten. Sommigen verwijten haar dat ze met deze 'klachten' het extreem-rechtse discours voedt. Dit klopt niet. Haar pleidooi voor emancipatie van de moslima's en haar afwijzing van onaanvaardbare praktijken - die gelegitimeerd worden door verwijzing naar verzen van de Koran - is een liberale strijd bij uitstek. Het is een strijd die erop gericht is de menselijke vrijheid, de gelijke behandeling en de individuele autonomie te verzekeren. Extreem-rechtse politici zijn niet uit op een versterking van de individuele vrijheid en waardigheid maar willen eigen mensen een voorkeurbehandeling geven en vreemdelingen onder hun, vaak bedenkelijke, waarden en tradities onderwerpen. Voor hen staat de 'gezondheid van de natie' centraal. Voor liberalen als Ayaan Hirsi Ali is de 'vrijheid van het individu' het belangrijkste.

Het boek van Ayaan Hirsi Ali geeft een ontluisterend en onrustwekkend beeld van de problematiek van de multiculturele samenleving. Ze wordt nu omwille hiervan ongenadig aangevallen door fundamentalisten, door reactionaire krachten die zo behendig zijn geworden in het gebruikmaken van de vrijheden van goed functionerende democratieën zoals Nederland en door cultuurrelativisten. Het bewijst alvast dat ze een gevoelige snaar heeft geraakt. Het is verplichte lectuur voor al wie begaan is met onze democratische grondrechten en de vrijheid van de mens.


Recensie: Dirk Verhofstadt (verhofstadt.dirk@pandora.be)

Ayaan Hirsi Ali, De zoontjesfabriek. Over vrouwen, islam en integratie, Augustus, 2002

Share |

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be