L'imposture turque

boek vrijdag 03 februari 2012

Martine Gozlan

Is het Turkse model waar de Arabische revolutionairen naar verwijzen een leugen? Is een gematigd islamisme een pure fictie? In haar net verschenen voortreffelijke essay ontmaskert Martine Gozlan het huidig Turkse regiment en legt zij de vinger op de lopende her-islamisering van het land. Het Turkije van de onderdrukte Koerden, de vervolgde Alevieten, de gesluierde vrouwen en de geÔntimideerde opponenten, dat Turkije aarzelt ook niet om vandaag de Europese Unie en zijn leden af te dreigen. Heeft minister Davutoglu onlangs immers niet de Europese landen beschuldigend van steun aan de Koerdische opstandelingen? Heeft de AKP het onderzoek naar energiebronnen door EU-lid Cyprus niet veroordeeld? En heeft Turkije niet gedreigd met het bevriezen van de diplomatieke betrekkingen met Europa indien Cyprus, zoals bepaald in de verdragen, volgend jaar de Unie zal voorzitten?

De frontale aanval van de AKP tegen IsraŽl, de uitwijzing door Turkije van de ambassadeur van IsraŽl en de stopzetting van de strategische samenwerking met dat land duiden erop dat Erdogan nu de Arabische straat opvrijt en zich wil positioneren als model voor de zogezegd Ďgematigdeí islamisten (Moslimbroeders in Egypte, CNT in LibiŽ, Ennahda in TunesiŽ, PJD in Marokko). Het voorliggend essay heeft het alleen over feiten maar die zijn dan ook bijzonder veelzeggend. Het Turkse model dat in deze dagen van 'Arabische lente'- what's in a name - zo bejubeld wordt en islam, democratie en secularisme met elkaar zou verzoenen, het model waar Turkije geleid door premier Recep Tayyip Erdogan, leider van de moslimpartij AKP sinds 2002 mee experimenteert, is volgens de auteur een grote zwendel, een illusie gestoeld op drie hersenschimmen.

Ja, er is daadwerkelijk bedrog wanneer men ons wil doen geloven dat het Turkije van Erdogan een model is van democratie. De aanslagen op de persvrijheid en het lot van de religieuze minderheden zoals de Alawieten, ,goed voor twintig percent van bevolking, moeten niet onderdoen voor autoritarisme ŗ la Ben Ali of Moebarak. Neen, het Turkije van Erdogan is zeker geen seculier model. Of sluier of leefgewoonten, dank zij Erdogan's mediakanalen, wint het islamisme voortdurend veld in alle domeinen van de samenleving. Alles spreekt ervoor dat Erdogan zijn vroegere verklaringen niet vergeten heeft: 'De minaretten zijn onze bajonetten en de koepels van de moskeeŽn onze helmen!'.

Na negen jaar aan de macht is zijn doel nog steeds het Turkse volk zover te brengen dat het zelf 'zachtjesaan' de toepassing van de sharia zal vragen. En tot slot, neen, het Turkije van Erdogan is geen geopolitiek model wanneer het zijn relaties gaat ontwikkelen met de Arabische en Iranese wereld en het anti-Amerikaans en pro-Chavez Zuid-Amerika Maar nu zijn het spijtig genoeg precies de betrekkingen met Israel en de VS waaraan Turkije in de Arabische diplomatie, zijn prestige en statuut van benijde en opgevrijde bemiddelaar dankt. Men stelt dat het model van Ennahda, de Tunesische moslimpartij de AKP van Erdogan zou zijn en dat het daar om gematigd islamisme gaat.

Martine Gozlan, gelooft niets van deze gematigdheid: 'ik geloof absoluut niet in gematigd islamisme omdat islamisme op zich al een overmaat is want het maakt zich schuldig aan een hold-up op een godsdienst. Hier is het de hold-up van de godsdienst door de politiek['. En verder: 'Premier Erdogan is erin geslaagd om de media onder strenge controle te plaatsen. Meer dan zestig journalisten zitten in de gevangenis, zonder de arrestaties van intellectuelen te rekenen. Het grootste deel van de Turkse persgroepen zijn overigens in handen van zijn zonen en zijn schoonzoon'. Gozlan stelt in Turkije ook de opmars vast van het obscurantisme. Steeds meer vrouwen dragen de hoofddoek of worden daartoe aangespoord, kunstgalerijen worden aangevallen en antidarwinistische theorieŽn kunnen nu rekenen op een groeiend succes. Voor de auteur staat het buiten kijf dat: 'van het ene naar het andere amendement (van de grondwet), Turkije stappen zet op de weg van de herinbezitneming van de grondwettelijke ruimte door de goddelijke wetten'.

Erdogan heeft AtatŁrk verslagen: dat is de belangrijkste les van de laatste jaren. Op het ogenblik dat het toetredingsproces tot de Europese Unie lijkt stilgevallen - wat de autoritaire premier niet bovenmatig schijnt te storen - beginnen, anders dan de voor de regeringen, de ogen van pers zich langzaam te openen voor het werkelijk nieuwe Turkije van Erdogan, GŁll en Davotoglu. Wij die dit nu weten, mogen ons niet meer laten strikken door dit soort leiders die het quasi openlijk toegegeven doel nastreven van een hard en meedogenloos islamisme dat totaal indruist tegen het ideaal van rechtvaardigheid en democratie dat alle volkeren met recht nastreven. Nu geen 'Wir haben es nicht gewusst' meer, na dit alarmsignaal dat Erdogan zelf bevestigd met zijn verklaring dat: 'Met de democratie is het zoals de bus, eens ter bestemming, stapt men er uit.'


Recensie door Erik Willaert

Martine Gozlan, L'imposture turque, Bernard Grasset, Paris-2011 - ISBN 978-2-5246-78935-2

Links
mailto:e.willaert@telenet.be
Share |

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be