The world is flat

boek vrijdag 27 oktober 2006

Thomas Friedman

Thomas Friedman, columnist van The New York Times, maakt met The world is flat een ontdekkingsreis door een geglobaliseerde wereld. Volgens Friedman is de aarde plat geworden, omdat het speelveld platter is geworden. Met het speelveld worden hier het geheel van menselijke interacties bedoeld. Bedrijven in bijvoorbeeld India kunnen nu zonder problemen meedingen voor opdrachten in de Verenigde Staten. Individuen hebben nu de kans om op te concurreren met multinationals. Bepaalde taken waar vroeger een gans bedrijf voor nodig was, kunnen door technische ontwikkelingen worden gedaan door een individu, denk bijvoorbeeld maar aan fotobewerking. Geen eigen lab, geen duur toestel, maar een digital toestel en photoshop en je bent vertrokken. Het speelveld is niet enkel in de breedte, maar ook in de diepte geëgaliseerd.

De auteur maakt duidelijk dat er drie globaliseringsgolven geweest zijn. De eerste golf heeft er voor gezorgd dat de aarde van groot naar middelgroot evolueerde, de aarde ging over landen en spierballen. Landen, omdat de auteur de eerste golf ten tijde van Colombus plaatste, toen de creativiteit van landen bepaalde hoe ver je kwam. Spierkracht, omdat het voornamelijk je stoomkracht, paardenkracht, etc nodig had. Ten tijde van globalisering 2 kromp de aarde van middelgroot naar klein. Belangrijkste actoren waren toen bedrijven. Bedrijven die innovatief waren en de wereld rondtrokken wonnen het pleit. In Globalisering 3 zijn het individuen. Individuen kunnen nu op wereldschaal samen werken. Belangrijk is ook dat in deze periode niet enkel Westerse bedrijven en landen van belang zijn, maar gans de aarde. Iedereen speelt mee!

Om duidelijk te zijn haal ik wat voorbeelden uit het boek aan. Een eerste voorbeeld is de callcentrums in de States. Kom je bij een Amerikaanse telefoniste als je belt voor het boeken van een vlucht? Nee hoor, een Indiaanse zal je te woord staan in prefect Engels. Schitterend toch? Iedereen speelt het spel mee, of je nu in de States of India woont, je speelt het spel mee. Een groot log bedrijf gespecialiseerd in het maken van reclamefolders moest zich flexibeler opstellen nadat gebleken was dat ze klanten verloren aan individuen, die door de technologische evolutie, hetzelfde werk beter konden doen. Een detail niet te vergeten, ze woonden aan de andere kant van de wereld. Evenzo met journalisme. De hoofdredacteurs die van bovenaf, als gatekeepers, bepalen wat in de kranten komt en wat niet, dienen op te passen. Het individu kan nu via weblogs, forums zelf bepalen wat hij al dan niet leest. Je ziet een participatie van onderen naar boven toe. We hoeven niet alles te slikken wat de gevestigde media zegt. Beelden, via goedkope fototoestellen, maken het mogelijk om te zien wat anderen zien. Denk maar aan de oorlog in Irak.

Wat zijn nu de krachten die de aarde plat maken? Het zijn er tien volgens de auteur. Ik zal ze hier lapidair vermelden. De eerste is de val van de Berlijnse muur. De val van de muur was de val van het communisme. Vanaf nu zou de koers van steeds meer economieën bepaald worden van onderen af. Na de val was er sprake van mondiaal denken. De Indiaanse econoom Amayerta Sen zei dat het toen mogelijk was om mondiaal te leren doordat communicatie nu vrij werd. Een tweede breukmoment was de verspreiding van netscape. Het mogelijk maken om vlot en snel mondiaal informatie op te zoeken door het bruikbaar worden van het internet. Deze evolutie samen met workflowsoftware, dit is de ontwikkeling van communicatieprotocollen, maakt naast loutere communicatie hoger vormen van samenwerking via het net mogelijk. Echter deze communicatie verliep steeds van boven naar onder. Door de steeds hogere bandbreedte en snellere computers werd uploaden mogelijk. Nu kon ieder individu zijn eigen informatie op het net plaatsen en delen met gans de wereld.

Naast deze technologische mogelijkheden ontstonden er ook nieuwe technieken in de bedrijfswereld. Outsorcing, het uitbesteden van taken aan andere bedrijven, offschoring, het compleet verhuizen van bedrijven, Supply chaining, het maken van een solide keten in je bedrijf waardoor je vlot kan inspelen op de vraag en als laatste is er insourcing, waar een extern bedrijf in je eigen bedrijf zaken komt regelen. Deze evoluties, die niet op nationaal, maar op international niveau plaats hebben zorgen ervoor dat gans de wereld kan meespelen en niet enkel de nationale bedrijven.

Zijn er nu geen problemen in een platte aarde? Jazeker, mensen verliezen hun baan, moeten zich herscholen. Wat echter wel belangrijk is, is dat we het proces niet moeten proberen te stoppen. Dat lukt niet en als je het toch probeert ga je toch achteruit, speel je niet meer mee. Er zijn volgens de auteur drie soorten banen, de onaanraakbare, de personen met een locale baan en als laatste de inwisselbare. De eerste zijn de specialisten, de uitzonderingen, bijvoorbeeld een zanger, een chirurg, etc. De tweede categorie zijn de bakkers, slagers, de bouwsector, etc. Als laatste zijn gestandaardiseerde jobs. Is dat niet erg voor deze mensen? Tijdelijk, tuurlijk wel. Ze verliezen hun betrekking. Belangrijk zijn echter de conclusies die moeten worden genomen. We moeten herscholen, ons specialiseren in de zaken waar we wel goed in zijn. De ergste fout die we kunnen maken is de ander verwijten. Je leert het best door eerst in eigen boezem te kijken, beseffen waar de fout ligt, de ander observeren en als laatste lessen trekken en uit die lessen leren. Flexibel zijn en mondiaal denken zijn de sleutels tot de toekomst, niet het nationaal en star denken. Als land is het essentieel om juiste onderwijsprogramma’s en kennisvaardigheden te ontwikkelen, die gecombineerd met een goed belastingsbeleid, goede investerings en handelswetgeving het mogelijk maken om verder te evolueren.

Als je dit leest zie je dat er voor Europa nog véél werk aan de winkel is. Europa is in plaats van dynamischer te worden, strakker aan zeil aan het trekken. Immobilisme in plaats van mobilisme. De lat in het onderwijs ligt te laag. Iedereen moet slagen, we moeten niet meer sterk zijn. Je mag niet meer falen. Leer je nu niet door eens met je bek op de neus te gaan? We leren niet meer om risico’s te nemen. Alles moet veilig en rustig zijn. In een wereld waar India en China dit alles wel doen is er voor Europa echter maar één keuze, meegaan of terugvallen. Daarenboven is er kans dat er binnenkort in Europa een tweede gordijn bestaat op exact dezelfde positie als het oude, net omdat het ‘nieuwe’ Europa inziet dat het barsten of buigen is. Ik hoop alvast dat we hier in West Europa binnenkort zullen inzien dat mobiliteit en flexibiliteit toekomst biedt. Het is vijf voor twaalf!


Recensie door Dries Holvoet

Thomas Friedman, The world is flat, Farrar Straus Giroux, 2005

Links
mailto:driesholvoet@telenet.be
Share |

De Arabische Revolutie:

tussen droom en werkelijkheid

Op woensdag 5 april 20.00 uur

Afspraak in De Markten (Oude graanmarkt 5, 1000 Brussel) voor een avond met Koert Debeuf,

schrijver, columnist, directeur van het Tahrir Institute for Middle East Policy Europe en onderzoeker aan de Universiteit van Oxford.

Zijn recentste boek is "Inside the Arab Revolution. Three Years on the Front Line of the Arab Spring".

Koert zal gebaseerd op zijn persoonlijke ervaringen de Arabische Revolutie trachten te kaderen door parallellen te trekken met de Franse Revolutie en door een aantal inzichten te bieden in het Midden Oosten.

Uw aanmeldingsmail aan info@liberales.be geldt als inschrijving.

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be