Het DNA van de macht

boek vrijdag 14 december 2007

Ivan De Vadder

Er was een tijd dat boeken van politieke journalisten insloegen en de Wetstraat deden daveren. Als we de jongste pennenvruchten van de huidige politieke verslaggevers bekijken, lijkt die tijd ver weg. Je krijgt heimwee naar de verzamelde werken van Hugo De Ridder. Dit keer kroop VRT-journalist Ivan De Vadder in de pen en schreef het boek Het DNA van de macht. De Vadder brengt een sterk pedagogische kijk op heel het Wetstraatgebeuren, vooral nuttig voor outsiders. Dit is zeer verdienstelijk, maar echte onthullingen over de achterkant van de Wetstraat krijgen we niet.

Ooit was het anders. Tijdens regeringsvormingen hulden onderhandelaars zich dikwijls in stilzwijgen. Journalisten konden daarom slechts een deel van de waarheid aan hun lezers meedelen. Wat er precies was gebeurd, vernamen we pas later. Hugo De Ridder schrijft hierover in zijn bestseller Sire geef me honderd dagen over de vorming van de regering Martens in 1988, het volgende: "In de ogen van de onderhandelaars waren de kranten veleer bewijsstukken van hun stilzwijgen en de journalisten horzels die de trekpaarden af en toe deden steigeren". Er was dan ook een voortdurende klacht bij de journalisten over het gebrek aan nieuws, gebrek aan informatie. De Ridder en zijn tijdgenoten waren het slachtoffer van de methode-Dehaene: "Bepaalde politieke projecten kunnen het niet stellen zonder discrete en intieme onderhandelingen, waarbij het terrein wordt verkend, waarbij men nagaat met welke zakelijke weerstanden rekening moet worden gehouden. Discretie is ook in de democratie iets volmaakt legitiems", zo heette het toen.

En zo kon het genre van De Ridder ook zijn succes ontplooien eind jaren tachtig, begin jaren negentig. Na elke regeringsonderhandeling bleven bepaalde feiten bedekt achter. Niemand wist er van en wie dan goede contacten had met de tenoren van de regeringsvorming (zoals De Ridder), kon nadien een en ander kwijt in een boek. Deze werken waren dan ook gebaseerd op urenlange gesprekken met bevoorrechte getuigen en op documenten van hoofdrolspelers die tot dan toe het daglicht niet hadden gezien. Zo onthulde De Ridder elementen van de bittere strijd tussen Martens en Tindemans, de gesprekken met Jef Houthuys over de politieke liquidatie van Guy Verhofstadt, de bijeenkomsten in Poupehan en Zevenbronne... Stuk voor stuk staaltjes van politieke onderzoeksjournalistiek die zeldzaam geworden is.

Dat is niet alleen de schuld van de journalisten, maar heeft vooral te maken met de manier waarop politici en journalisten vandaag met elkaar omgaan. Je krijgt nu in de kranten perfecte en gedetailleerde reconstructies van ontmoetingen, al dan niet geheim, verslagen van vergaderingen, de inhoud van sms-berichtjes en het aanhoudende 'geklets' op de stoep van de Wetstraat. Fotografen slagen er in om nota's op de schoot van een onderhandelaar te fotograferen waarna de onderhandelingsstrategie in de pers geraakt. Geheime nota's verschijnen op websites van kranten. Je kan je afvragen wat we eigenlijk nog niet weten over de voorbije onderhandelingen van Yves Leterme?

En toch zou het zeker nog de moeite lonen om de voorbije turbulente maanden haarfijn te reconstrueren aan de hand van de methode-De Ridder. Toch wel iemand heeft een dagboek bijgehouden, notities gemaakt of teksten ingesproken? Hopelijk moeten we hierop niet wachten tot ze in één of ander archief worden opgenomen en vrijgegeven. Dat missen we dus in de recente schrijfsels over de Wetstraat. De Vadder, overigens een uitstekend tv-journalist, koos de invalshoek van de machtsuitoefening. Het DNA van de macht grasduint in het labyrint van de Belgische politiek. Er wordt veel geciteerd uit krantenartikels en nieuwsuitzendingen van het journaal, Terzake of De Zevende Dag. Voor Wetstraatwatchers is het allemaal ietwat déja-vu. Voor het grote publiek is het boek van De Vadder een nuttige leidraad.


Recensie door Bert Cornelis

Ivan De Vadder, Het DNA van de macht. Belevenissen van een Wetstraatjournalist. Uitg. Van Halewyck; 190 blz.; 16 euro.

Links
mailto:egbert@liberales.be
Share |

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be