Mooie Kinderen

boek vrijdag 22 mei 2009

Charles Bock

Las Vegas van het hedendaagse tijdperk. De twaalfjarige Newell Ewing verdwijnt op een zaterdagavond en laat zijn ouders in complete agonie achter. Het enige dat zijn herinnering staaft, zijn knullige amateurbeelden die de viering van het kampioenschap van de honkbalploeg van de jongen portretteren. Moeder Lorraine pijnigt zichzelf met het oeverloos indrukken van de repeat-knop. Vader Lincoln verliest zichzelf, bij een gebrek aan intimiteit en antwoorden, in videoporno. De verdwijning en de consequenties die zij met zich meesleept, vormen de achtergrond van de broeierige debuutroman Mooie Kinderen van Charles Bock.

Bock, geboren en getogen in Las Vegas, laat zijn moederstad de voornaamste rol spelen, maar vult aan met een ongelooflijke verscheidenheid aan personages, die als gemeenschappelijke doel het bereiken van de individuele verlossing hebben. Voor het bereiken van die vrijmaking komt echter het nastreven ervan, en dat gaat vaak gepaard met een hobbelige en soms uitzichtloze levenswandel. Zo is er de corpulente striptekenaar Bing Beiderbixxe, het typevoorbeeld van de overjarige nerd die door de maatschappij werd vergeten. Hulpeloos op zoek naar liefde en erkenning, schuimt hij striptenten (de seksuele exploitatievariant) en signeersessies in stripwinkels af. In tegenstelling tot zijn gezworen kameraden op de chatbox ‘De Breikamer’ is hij echter geen maagd meer. Gelukkig maar. Of niet? Misschien zorgt een voorproefje van het genot wel voor een intenser verlangen naar een hernieuwde gewaarwording ervan…

Een ander personage waardoor dit literaire freakimperium wordt bevolkt is de doelloze en verveelde stripster Cheri Blossom. Zij laat zich meeslepen door de overdreven naďeve toekomstbeelden van haar vriendje, de enigmatische verschijning (en nu al een legendarisch literair figuur) Ponyboy. Zachtjes heeft hij haar gedwongen om een boobjob te nemen, zodat de modale Jan toch maar dieper in de geldbuidel zou tasten als hij haar het podium van de stripclub ziet bestijgen. Ponyboy heeft zelf geen werk (tenzij je het leveren van pornotapes aan seksshops een volwaardige bron van inkomsten noemt) en leeft van Cheri’s ‘danspraktijken’. Hij is een twintigjarige paria die als geen ander de regels van de straat kent. Een mountainbikepunk met als enig doel het kapitalisme. Een restant van de nihilistische generatie nu twentysomethings zoals die in het verontrustende ‘Kids’ van Larry Clark wordt geschetst.

Voorts passeren een heel resem schurftige straatbewoners de revue, met elk hun eigen verhaal en de reden van hun vlucht naar de straatstenen van Vegas. Dikwijls zijn het weggelopen tieners, vervreemd van hun vaak landelijke omgeving met dito denkwijze. Als personage met enige autobiografische inslag voert Bock Kenny ten tonele. Beste vriend van de verdwenen jongen. Net als de auteur opgegroeid achter de toonbank van een pandjeshuis en gebiologeerd door strips. Kenny was er bij, op de avond dat Newell als sneeuw voor de onbarmhartige woestijnzon verdampte. Kenny is evenzeer een tragisch figuur, opgevoed door z’n tante omdat zijn in de marge van de maatschappij levende ouders zijn educatie verzaakten. In de weekends steevast meegesleurd naar het pandjeshuis waar zijn surrogaatmoeder werkzaam is en haar baas, de Jood, om de haverklap antisemitische beschimpingen te verduren krijgt vanwege verbitterde huurders. Zijn tante moet vaak als bemiddelaarster optreden. De verwaarloosde tiener zoekt zijn heil in strips en tot voor kort in zijn vriendschap met de ontluikende puber Newell.

De desolate kant van de gokstad en de individuele lotsbestemmingen van alle personages oefenen allemaal hun invloed uit op de casus Newell. Dat zorgt ervoor dat bijna niets zonder reden wordt beschreven, ook al lijkt Bock soms te overdrijven in voyeuristische typeringen. Dat laatste bevestigt alleen maar wat voor bijzonder literair talent hier aan het werk is: filmscenarioachtige kenschetsen die op zonneklare wijze intieme gevoelens weten te vatten zijn meer regel dan uitzondering. Elk personage wordt op meticuleuze wijze emotioneel gefileerd, wat zorgt voor een inlevingsvermogen van ongeziene proporties bij de lezer. Dit mag dan wel een boodschaploze roman zijn, toch heb je het gevoel dat het vooral de egomaatschappij is die de auteur op de korrel neemt. Het leed dat we anderen soms berokkenen bij het najagen van onze individuele bevrijding, het gewenste loskomen van het vrijheidsbeknottende burgerschap.

Anders kan deze schitterende roman ook gewoon gelezen worden als een gitzwarte impressie van de condition humaine in de onderlaag van de glamour en de glitter. Een zalvende stamp in het onderlichaam, bewerkstelligd door de eveneens excellente vertaling van Ton Heuvelmans.


Recensie door Laurens Bouckaert


Charles Bock, ‘Mooie Kinderen’, De Bezige Bij, 2009, 496 p.

Links
mailto:laurens.bouckaert@hotmail.com
Share |

De Arabische Revolutie:

tussen droom en werkelijkheid

Op woensdag 5 april 20.00 uur

Afspraak in De Markten (Oude graanmarkt 5, 1000 Brussel) voor een avond met Koert Debeuf,

schrijver, columnist, directeur van het Tahrir Institute for Middle East Policy Europe en onderzoeker aan de Universiteit van Oxford.

Zijn recentste boek is "Inside the Arab Revolution. Three Years on the Front Line of the Arab Spring".

Koert zal gebaseerd op zijn persoonlijke ervaringen de Arabische Revolutie trachten te kaderen door parallellen te trekken met de Franse Revolutie en door een aantal inzichten te bieden in het Midden Oosten.

Uw aanmeldingsmail aan info@liberales.be geldt als inschrijving.

STEUN LIBERALES

Liberales werkt met onbezoldigde vrijwilligers en beperkt haar kosten tot een minimum. Toch hebben wij middelen nodig voor noodzakelijke uitgaven zoals abonnementen voor website en mailverkeer.

Uw steun is welkom op onze bankrekening BE44 3900 2047 5745. Ook kleine bedragen worden gewaardeerd. Vermeld het woord 'steun' als referentie.

Met hartelijke dank

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief

Liberales TV

Contact

Claude Nijs
gsm: +32476 343098
claude@liberales.be